به گزارش استناد نیوز، در میان نمایندگان مازندران، علی باباییکارنامی، نماینده ساری و میاندورود، و عمران عباسی کالی، نماینده قائمشهر، سوادکوه، سوادکوه شمالی، جویبار و سیمرغ، در مقاطعی بهخصوص به مناسبت روز خبرنگار سال جاری، با حضور در میان اصحاب رسانه و برگزاری نشست با خبرنگاران، امکان گفتوگوی مستقیم و طرح پرسش را فراهم کردهاند.
اهمیت این موضوع صرفاً در برگزاری یک نشست خبری یا دیدار با خبرنگاران و تجلیل از جایگاه خبرنگار نیست. مسئله اصلی، پذیرش اصل گفتوگو است؛ اینکه یک مسئول، رسانه را «تریبون» میبیند یا «ناظر»، حائز اهمیت است.
نمایندهای که در برابر خبرنگاران قرار میگیرد، نشان میدهد که آمادگی دارد عملکردش موضوع پرسش و نقد قرار گیرد. ممکن است پاسخ او برای همه افکار عمومی قانعکننده نباشد یا حتی برخی تصمیمها همچنان محل نقد باقی بماند؛ اما اصل مواجهه مستقیم با پرسش، خود بخشی از فرآیند پاسخگویی عمومی است.
این مسئله در شرایط خاص کشور اهمیت بیشتری پیدا میکند. تحولات و شرایط ویژه ماههای اخیر، از جمله جنگ تحمیلی اخیر و پیامدهای آن، بسیاری از برنامهها و مناسبات معمول را تحت تأثیر قرار داده و تحقق وعدهها را سختتر کرده است. با این حال، در دورههای دشوار، نیاز جامعه به اطلاعرسانی دقیق، توضیح تصمیمها و دسترسی به مسئولان نهتنها کاهش نمییابد، بلکه اهمیت بیشتری پیدا میکند.
کارنامه نمایندگی ابعاد بسیار گستردهتری دارد؛ از قانونگذاری و نظارت تا پیگیری مسائل حوزه انتخابیه و ایفای نقش در فرآیندهای ملی. اما در کنار این شاخصها، نحوه مواجهه با رسانه نیز یک رفتار قابل ارزیابی و مهم است.
از این منظر، حضور باباییکارنامی و عمران عباسی کالی در میان خبرنگاران را میتوان اقدامی شجاعانه، قابل توجه و قابل تقدیر در مسیر تقویت ارتباط مستقیم میان نماینده و رسانه دانست؛ چراکه اصل گفتوگو و پاسخگویی را به رسمیت شناختهاند.
در نقطه مقابل، وقتی یک نماینده بهصورت مستمر از مواجهه مستقیم با خبرنگاران فاصله میگیرد، این سؤال در افکار عمومی شکل بگیرد که دلیل این فاصله چیست؟ آیا ارتباط با رسانه صرفاً باید از مسیر انتشار اطلاعیهها، اخبار روابط عمومی و سخنان از پیش تنظیمشده انجام شود، یا نماینده باید برای شنیدن پرسشهای مستقیم نیز آمادگی داشته باشد؟
رسانهای که بتواند سؤال کند، ابهام ایجادشده را مطرح کند، وعدهها را پیگیری کند و درباره مطالبات مردم توضیح بخواهد، نقش واقعی خود را در جامعه ایفا میکند.
حضور نمایندگانی مانند باباییکارنامی و عمران عباسی در میان خبرنگاران را باید فراتر از یک دیدار معمولی دید. این حضور، در صورت استمرار و همراه شدن با پذیرش پرسشهای جدی، میتواند به تقویت فرهنگ پاسخگویی و ارتباط مستقیم میان نمایندگان و جامعه کمک کند.
در نهایت، شاید یکی از سادهترین پرسشها برای سنجش رابطه یک مسئول با رسانه همین باشد:
آیا فقط زمانی مقابل دوربین و خبرنگار قرار میگیرد که قرار است از عملکرد خود بگوید، یا زمانی که مردم پرسشی دارند نیز حاضر است روبهروی خبرنگار بنشیند و پاسخ بدهد؟
شاید همینجا بتوان تفاوت میان «استفاده از رسانه» و «احترام به رسانه» را دید.
رسانه، چشم بیدار جامعه است؛ اما این چشم زمانی میتواند درست ببیند که مسئولان نیز از قرار گرفتن در برابر نگاه پرسشگر آن هراس نداشته باشند.
