مدیریت ریسک و آینده نگری شهرداری
در بسیاری از شهرهای شمالی، تمرکز مدیریت شهری عمدتاً بر پروژههای نمایشی یا کوتاهمدت است؛ اما آغاز احداث ساختمان مدیریت بحران و تقویت ساختار آتشنشانی در سرخرود، نشاندهنده انتخاب یک رویکرد متفاوت است. این تصمیم، در واقع سرمایهگذاری بر «تابآوری شهری» محسوب میشود. شهری با رشد ساختوساز عمودی، افزایش جمعیت فصلی و حضور گردشگران، در معرض ریسکهای متنوعتری قرار دارد. ورود زودهنگام مدیریت شهری به این حوزه، بیانگر درک صحیح از آیندهپژوهی شهری و حرکت از واکنشمحوری به پیشگیریمحوری است؛ موضوعی که در ادبیات مدیریت شهری بهعنوان شاخص بلوغ مدیریتی شناخته میشود.
» ورود به پروژههای راهبردی؛ عبور از محدوده سنتی شهری
مشارکت مستقیم شهرداری سرخرود در پروژه چهاربانده شدن محور سرخرود–آمل، یک نقطه قابل تأمل در تحلیل عملکرد این دوره است. از منظر ساختاری، چنین پروژهای در حوزه اختیارات مستقیم شهرداری تعریف نمیشود؛ اما تخصیص سهم قابل توجهی از اعتبار پروژه از سوی مدیریت شهری، نشان میدهد نگاه موجود محدود به مرزهای اداری نیست.
این اقدام را میتوان نمونهای از «مدیریت مسئلهمحور» دانست؛ یعنی تمرکز بر حل یک مسئله کلیدی اگر خارج از چارچوب سنتی وظایف باشد. در واقع، مدیریت شهری به جای آنکه صرفاً مطالبهگر باشد، خود را به بخشی از راهحل تبدیل کرده است.
» توازن میان زیرساخت سخت و کیفیت زندگی
نکته مهم دیگر، همزمانی اجرای پروژههای زیرساختی سنگین با اقدامات هویتبخش مانند اجرای المان میدان نسیم است. این ترکیب نشان میدهد برنامهریزی شهری در سرخرود صرفاً کالبدی یا صرفاً نمایشی نیست؛ بلکه نوعی توازن میان «زیرساخت سخت» و «کیفیت ادراک شهروندان از فضا» برقرار شده است. در ادبیات برنامهریزی شهری، این رویکرد بهعنوان توسعه متوازن شناخته میشود؛ یعنی شهر همزمان ایمنتر، کارآمدتر و زیباتر شود.
» همافزایی نهادی؛ سرمایه مدیریتی پنهان
حضور و همراهی فرمانداری محمودآباد، شورای اسلامی شهر و معاونت عمرانی استانداری مازندران در این پروژهها، صرفاً یک تشریفات اداری نیست؛ بلکه نشاندهنده شکلگیری شبکهای از همکاری نهادی است. در شرایط محدودیت منابع، توانایی ایجاد این همافزایی یکی از مهمترین سرمایههای یک مدیر شهری محسوب میشود. در واقع، آنچه پروژهها را به مرحله اجرا میرساند صرفاً عدد بودجه نیست، بلکه ظرفیت تعامل، اقناع و هماهنگی میان سطوح مختلف مدیریتی است؛ موضوعی که در روند فعلی سرخرود قابل مشاهده است.
تحلیل مجموعه اقدامات اخیر نشان میدهد مدیریت شهری سرخرود در حال حرکت به سمت یک مدل «اولویتمحور، ریسکمحور و تعاملگرا» است. تمرکز بر مدیریت بحران، ورود به حل یک مسئله مزمن جادهای و توجه همزمان به هویت شهری، سه ضلع این رویکرد را تشکیل میدهد.
چنانچه این مسیر با استمرار در تأمین منابع و حفظ انسجام مدیریتی ادامه یابد، میتوان انتظار داشت سرخرود در افق میانمدت نهتنها در شاخصهای کالبدی، بلکه در شاخصهای ایمنی و کیفیت زندگی نیز رشدی چشمگیر ی داشته باشد.
در فضای مدیریت شهری امروز، آنچه یک دوره مدیریتی را متمایز میکند، نه تعداد پروژهها بلکه «نوع انتخاب پروژهها»ست؛ و آنچه در سرخرود مشاهده میشود، نشاندهنده انتخابهایی است که بر مسائل بنیادین شهر تمرکز دارد.
مدیریت اولویت محور شهرداری سرخرود؛ با رویکرد اجرایی محسن کبود
استناد نیوز - بررسی پروژههای دهه فجر در سرخرود، صرفاً مرور چند افتتاح و کلنگزنی نیست؛ بلکه میتوان آن را نشانهای از یک «الگوی تصمیمگیری شهری» دانست که در دوره مدیریت مهندس محسن کبود فیروزجایی شکل گرفته است. الگویی که بر مبنای اولویتگذاری ریسک، تمرکز بر زیرساختهای پایه و ورود فعال به مسائل فرابخشی تعریف میشود.
منتشرشده در